خط نهم- دفتر بی پردگی

بگیر

            دستم را.

گم خواهیم شد،

درون مزرعۀ شقایق،

                        "بزرگترین فریب،

برگرده های زمین

که لاف عشق را،

عشوه گرانه تظاهر می کند."

بگیر

            دستم را.

تا شقایقی،

دستت را به بهانۀ زمین خوردن،

جای من نگیرد.

                        پیراهن سرخ شقایق

                        دهان من نیست!

شعر تقدیر- خط هشتم - دفتر بی پردگی


تقدیری

صدایم را مزمزه میکرد،

بی گلایه،

از زهر گاه گاه و

دور از فریب زمزمه ها.

 

نگاه تو را دید...

گلویم را پاره کرد...

حنجره ات را بوسید...

 

سال های بی تقدیر،

برزخ نیست اما،

سرابیست بی تکلیف،

در حسرت یک روز برزخ.

خط دوم ---- دفتر بی پردگی


نیمۀ پر شدۀ تو یا

نیمۀ خالی من؟!

پشت به هم،

نوبت خود را بازی میکنیم.

سهمت را میبلعم،

تو کوچک میشوی،

من بزرگ!!

 

نفس راحت میکشم...

ها ه...

تمام خالی من

چقدر گستردست!!!!

 

خط اول ---- دفتر بی پردگی


یادم بده

چطور قاپ بدزدم،

دزدان آینه بسیارند.

یادم بده

چطور خودم را به فراموشی بزنم،

وقتی در بستری هرزه

از بکارتم می پرسند.

یادم بده

چطور ترانه بسازم،

وقتی که عق زده ام روی آوازهایم.

 

یادم بده

چطور تو باشم،

زیباو بی نظیر و پر از تازه گی!!